Onaylı Yorumlar

Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Katalonya'ya Selam yadırgadığım bir Orwell eseri oldu. Orwell 'in İspanya İç Savaşı'nı sanki mahalleler arası bir tatsızlıkmışçasına anlatması bana tuhaf geldi doğrusu. Savaşın dehşetini yansıtmaktan çok uzaktı kitap. Belki de iç savaş ortamı öyleydi bilemiyorum ama kafamda tam oturtamadım. Orwell'in eşinin de İspanya'da olduğunu sayfalar oldukça ilerlemişken öğrenmek ( ve eşinin cepheye yiyecek, eşya vs götürmesi) de ilginçti.
Kitapta Orwell, faşistlere karşı savaşan sol fraksiyonlar içerisindeki ( Rusya destekli) komünist cephenin zamanla diğer sol fraksiyonlara ihanet edip gücü ele geçirerek nihayetinde devrimci anarşistlerin yenilgisine neden olduklarını anlatıyor. Gerçi Orwell ( sanıyorum iki kez) kendisinin de yanlı bir anlatım içinde olmuş olabileceğini, okuduklarımıza her zaman için şüpheyle yaklaşıp sorgulayıcı olmamız gerektiğine de değiniyor.
Romancı kimliği ile değil de gazeteci kimliği ile kaleme almış olmasının etkisini de görmek mümkün.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Sabahattin Ali'nin eserlerini okurken, onun sanki okuyuculardan ve insanlıktan hınç alırcasına yazdığını , bizi karanlıklara boğacak hislere gömmek istercesine kalemini kağıtlara batıra batıra yazdığını hissediyorum ve düşünüyorum. Bu romanda da Ali , taşra "ahlak"ının değişmezliğini, insan- devlet ilişkisinin taşrada nasıl yürüdüğünü, erkek egemen dinamiklerin (kapalı-dar) toplumsal yaşayışı nasıl şekillendirdiğini çarpıcı bir biçimde anlatırken aynı his ve düşünceler içinde kaldım. Yusuf karakterinin travmatik geçmişine tanık olmamız, roman boyunca ona acımayla karışık bir sempati duymaya yöneltiyor ama Yusuf'un insani ilişkilere dair (duygusal-zihinsel)küntlüğü o kadar yoğun ki, okuyucuyla bile arasına duvar örüyor. Finalde de tüm o sempati duyma çabamızı yerle bir ediyor zaten. Yusuf karakterinin özgünlüğü romanı sıradanlaşmaktan kurtarmış.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Romanın ilerleyişi esnasında araya giren Uşaklıgil'in betimleme pasajlarındaki ağdalı dil çok göze batıcıydı. Romanın karakterlerinden Raci, bu pasajları okusa nasıl da yerin dibine batırırdı diye düşünmeden edemedim. Dönemin toplumunun ( aydın kesiminin dahi) kadına bakışının, kadınlar için nasıl da ölümcül bir cendere olduğunu ve bu bakışın hâlen varlığını sürdürüyor olduğunu bilmek de çok üzücü.
Aşk-ı Memnu'da olduğu gibi bu romanda da Uşaklıgil'in aile içi bir yasak aşka, bu kez açıkça değil de ima ederek değinmesi de ilginç.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Nazan Bekiroğlu'nu okumak zaten düz bir hikaye takip etmekten ziyade, kelimelerin ve cümlelerin mimarisiyle kurulmuş bir salonun içinde gezinmek gibi hissettiriyor.
Dicle'nin Sandalı'nda da o klasik, adeta dantel gibi işlenen akıcı ama bir o kadar da durup üzerinde düşünmen gereken felsefi dili hemen hissettiriyor. Dillerin, kelimelerin sınırlarını, insanın 'anlaşılma' ve 'anlatma' çabasını öyle bir tonda işliyor ki, düz bir anlatı yerine adeta şiirsel bir nehir akıp gidiyor zihninde.
Yanıtla
7
0
Destekliyorum  6
Bildir
Hezarfen
Hezarfen
Bilgi İçin 
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kapağını ve konusunu gördüğüm anda beklentimi oldukça yükselten romanlardan biriydi. Altı gerilim yazarı, kimliğini kimsenin bilmediği efsanevi bir yazar, izole bir ada ve ölümcül bir oyun... Polisiye ve kapalı oda gizemlerini seven biri olarak tam bana göre bir kurgu olacağını düşünmüştüm. Neyse ki kitap beklentimin büyük kısmını karşıladı.
En sevdiğim tarafı, yazarların birbirleriyle olan rekabeti ve kimsenin tamamen güvenilir görünmemesiydi. Her karakter bir şey saklıyor ve sayfalar ilerledikçe sürekli fikir değiştiriyorsunuz. "Katil kesin bu." dediğim kişi birkaç bölüm sonra masum gibi görünmeye başlıyor, ardından yeni bir şüpheli çıkıyor. Bu sürekli değişen denge, kitabın temposunu hiç düşürmüyor.
Atmosfer de oldukça başarılıydı. Fırtınanın ortasında dış dünyadan kopuk bir ada, kaçışın mümkün olmaması ve herkesin birbirinden şüphe etmesi bana klasik Agatha Christie havasını modern bir anlatımla sunmuş gibi hissettirdi.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Hezarfen
Hezarfen
Bilgi İçin 
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Daha önce istismar vakalarını konu alan kitaplar okumuştum ama hiç bu kadar olayın merkezinden bir anlatımla karşılaşmamıştım. Mağdurun yaşadıklarını bazen kendini anlatının içinde tutarak, bazen de üçüncü bir kişi gibi kendinden uzaklaşarak aktarması çok sarsıcı.
Yazar, istismarcıların güçsüz gördükleri kişiler üzerinde tahakküm kurma biçimlerini ve bunun nedenlerini inceliyor. Özellikle çocukların ve kadınların hedef hâline geldiğini gösteriyor. Kendi yaşadıkları geride kalsa da çevresini gözlemlemeyi sürdürüyor: Otobüste babasının dizinde uyuyan bir çocuk, parktan eve dönen bir baba-kız… Her istismar kitabından sonra aklımda kalan soruları onun da düşündüğünü görmek etkileyiciydi.
Çocukların neden yıllarca sessiz kaldığını, kendilerini ve kardeşlerini korumak için nelere katlandıklarını, faili ifşa etmenin aileden ve toplumdan dışlanmak pahasına nasıl bir mücadeleye dönüştüğünü anlatıyor.
Okurken ellerimin titrediği bir kitaptı. Yaşarken çekilen acıları düşünmek bile istemiyorum.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Ben Atatürk’ü tarihçilerden okuyup dinlemeyi seviyorum ki aklımda soru işareti kalmasın. Bu kitabı okurken hep “acaba” dedim. ”Gerçekten öyle mi söylerdi, öyle mi düşünürdü Atatürk?” Evet tarihi gerçekler de var kitabın içinde ama benim bildiğim Atatürk yoktu sanki. Bir de artık bazı film ve kitaplarda Atatürk’ün insani yönü diye sürekli gece hayatı, alkol, aşkları gibi konuların eğip büküp göze sokulması can sıkıcı olmaya başladı. Ben Atatürk’ü her yönüyle sevdim kabul ettim, onun ülkesi ve milleti için yaptıkları yeter benim için. Yazar “hatalarım olduysa umarım bağışlar” demiş ama bence Atatürk bizi bağışlamasın, elbet bir gün ona layık olacağız ama şimdi değil sanırım. Neyse gerçekten yazarın da belirttiği gibi yayıncıların isteği üzerine yazılan bir kitap olmuş, bana yetmedi. Ayşe Kulin büyük bir yazar olabilir ama herkes Atatürk’ü yazmamalı bence.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
10 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Cemil Süleyman’dan okuduğum ilk eser olan Siyah Gözler, dönemine göre oldukça güçlü ve çarpıcı bir konuya sahip. “Birkaç sayfa okuyup uyurum” diyerek elime aldığım kitabı, merakıma yenilip bir solukta bitirdim. Kısa olması ve karakter sayısının azlığı da okumayı oldukça kolaylaştırıyor; buna rağmen anlattıkları kesinlikle yüzeysel kalmıyor.

Kitapta aşkın, insanın ruh dünyasını ne kadar derinden etkileyebileceği ve zamanla nasıl bir cinnet hâline dönüşebileceği işleniyor. Özellikle karakterin yaşadığı duygusal değişimleri okumak oldukça etkileyiciydi. Sayfa sayısı az olmasına rağmen okuru düşündüren ve üzerinde iz bırakan bir eser olduğunu düşünüyorum.

Hem akıcı hem de yoğun duygular barındıran, kısa sürede okunabilecek bir klasik arıyorsanız Siyah Gözler’e mutlaka şans vermelisiniz.
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
09 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Bazı kitaplar bir hikâye anlatır, bazıları ise insanın kendi hayatına başka bir gözle bakmasını sağlar. Kapı, işlediği konular ve düşündürdükleriyle ikinci gruba yakın bulduğum eserlerden.

Kitabın en dikkat çekici tarafı, insanı güçlü yapan şeyin her zaman iradesi, başarıları ya da sahip oldukları olmadığını hatırlatması. Bazen insanın en büyük gücü, yaşadığı bütün hayal kırıklıklarına rağmen kalbinin temizliğini koruyabilmesidir.

Eserdeki manevi arayış, yalnızca inanç üzerinden değil; vicdan, sevgi, kayıplar, pişmanlıklar ve insanın kendini tanıma çabası üzerinden de değerlendirilebilir.

Benim için eserin en güçlü mesajı şu düşüncede saklı: İnsanın gerçek yolculuğu, dünyada ne kadar uzağa gittiğiyle değil, kendi içine ne kadar yaklaşabildiğiyle ilgilidir.

Bazı kapıları açmak için anahtar değil, kendimizle yüzleşecek cesaret gerekir.
Yanıtla
1
0
Destekliyorum  1
Bildir
Editorün Seçimi Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin 
09 Kasım 2026
Satın Alma Onaylı Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Akılla açıklayamadığımız her şeyi reddetmek mi gerekir, yoksa anlamlandıramadığımız şeylerin de hayatımızda bir karşılığı olabileceğini kabul etmek mi?

Ferit kendi düşüncelerinin, korkularının ve geçmişinden taşıdığı yüklerin arasında sıkışmış bir karakter. Bir yandan her şeyi akıl süzgecinden geçirmek isterken diğer yandan kendi iç dünyasının karanlığından çıkmaya çalışıyor. Roman boyunca akıl ile inanç, madde ile mana, şüphe ile teslimiyet arasında gidip gelirken insanın en büyük ihtiyacının anlaşılmak olduğunu düşündüm. Ferit'in en çok yorulduğu yer aklındaki belirsizliklerin cevapsızlığı değildi. Bunları yüksek sesle sorabileceği kimsenin olmamasıydı. Belki her şeyi açıklamak zorunda değiliz. Bazı şeylerin hayatımızda bıraktığı iz kanıtlanmaya ihtiyaç duymayacak kadar gerçek. Akıl ile gönül aynı masaya oturabiliyorsa insan da kendine biraz daha yumuşak davranabiliyor.

Anlaşılmak, insanın en sessiz ve en köklü ihtiyacı..
Yanıtla
0
0
Destekliyorum 
Bildir