Onaylı Yorumlar

Lanetli Tavşan’ı severek okumuştum ama Kimse Bilmez, benim için kesinlikle bir adım öteye geçti. Birbirinden tuhaf, fantastik ve ürkütücü on öyküden oluşan kitap; tekinsiz ama bir o kadar da davetkâr atmosferiyle sizi hemen içine çekiyor.

​Bora Chung’un kalemi o kadar güçlü ki ne kadar olağanüstü olaylar yaşanırsa yaşansın karakterlerin hissettirdiği gerçeklikten kopmuyorsunuz. Yazarın notlarında belirttiği
hiper-gerçekçi biri olduğu vurgusu, kurgunun uyandırdığı sahici duygularla tam örtüşüyor.

“Ağaç”, “Su”, “Çatlak”, “Dağ”, “Mutlak Mutluluk” “Nessun Saprà” favorilerim. Yalnızca “Yağmurlu Gün” öyküsünü tam kavrayamadığım için sevemedim.

​Gerçeküstü, karanlık ama bir o kadar da insana dair, sınırları zorlayan hikâyeleri seviyorsanız Kimse Bilmez’e mutlaka bir şans vermelisiniz.

İlk kitabı Kitapyurdu’ndan aldığım gibi bir solukta bitirmiştim. Kitabın kurgusu gerçekten insanı içine öyle bir çekiyor ki sayfaların nasıl aktığını anlamıyorsunuz. Tam reading slumpı kıracak, son derece heyecanlı ve akıcı çerezlik bir kitap. Her bölümün sonunda bir sonraki sayfada ne olacağını merak ettirmeyi çok iyi başarıyor. İkinci kitap 'Nebula'yı da çıkar çıkmaz hiç tereddüt etmeden hemen sipariş ettim. Akıcı, sürükleyici ve kafa dağıtmalık harika bir seri arayan herkes gönül rahatlığıyla şans verebilir. Bilim kurgu okuyayım ama böyle çok sayfalarca olmasın, kafamı yormasın bir oturuşta bitireyim hem de içinde acı-tatlı aşk olsun derseniz kesinlikle şans verin bence. İlk kitabıyla beraber okursanız tadından yenmez tabi :)

Yiğit Aydın’ı, birisinin bu kitabın yorumlarında “Eller Kadir Kıymet Bilmiyor” programından bahsetmesiyle tanıdım ve iyi ki de tanımışım. Bu vesileyle önce programı izlemeye başladım, sonrasında da bu kitabı aldım.
Yazarın dili son derece yalın ve akıcı. Kitapta adı geçen ressamların hem hayatlarını hem de bu yaşam öykülerinin sanatlarına nasıl yansıdığını hiç sıkmadan aktarıyor. Ben normalde bir resme bakıp üzerine derin yorumlar yapabilen biri değilim ancak eserin derinine indiğinizde, aslında her tablonun o döneme ışık tuttuğunu ve ressamın ruh halini, içinde bulunduğu durumu size tam anlamıyla hissettirdiğini fark ediyorsunuz.
Sanat tarihine meraklıysanız ama benim gibi çok da boğucu detaylara inmeden keyifli bilgiler edinmek istiyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.

Bu kitaba, Kitapyurdu'nun sayfasında gezinirken rastladım. Kitabın ismi çok hoş ve insanda merak uyandırıyor. Ayrıca arka kapağında birçok kişinin ve gazetenin kitaba övgüler düzmesi, ayrıca çok satanlar listesine girmesi de dikkatimi çekti ve kitabı alıp okumak istedim.
Aslında bu eser, lise veya üniversite çağlarında okunsaydı, insanın varoluş amacını sorgulaması adına güzel bir kıvılcım yakabilirdi. Fakat benzer kişisel gelişim kitaplarına aşinaysanız, size çok yüzeysel gelecektir. İnce bir kitap olmasına rağmen okurken bir an önce bitmesini bekledim. Sanırım bu tarz kitaplar Amerika’daki PR çalışmaları sayesinde popülerleşiyor, çünkü aynı beklentiyle aldığım “Bırak Yapsınlar Teorisi” de bana tam olarak aynı hayal kırıklığını yaşatmıştı.
Dünyada ilgi görmeyi hak eden, insanın derinindeki bir yerlerde gerçek bir kıvılcım ateşleyen, fakat bu kadar şişirilmemiş çok daha etkileyici kitaplar mevcut. Yine de daha genç yaş grupları için önerilebilir.

Eğer yazarın kitabını ilk defa okuyacaksanız öncelikle "O An" isimli kitabını okumanızı öneririm. Konu ilginizi çekerse bu kitabı okursanız neuro format mantığını daha iyi anlarsınız. İyilerin neden daha çok sıkıntı yaşadığını ayrıntılı anlatıyor. 5 ayrı demo örneği nasıl format atmanız gerektiğini ayrıntılı bir şekilde izah ediyor. Son bölümde hastalıklar ve olası travma nedenlerini anlatan güncellenmiş liste bulunuyor. Yazarın kitaplarının çok faydasını gördüm. İlgili olanlara tavsiye ediyorum.

Çok kolaydır değil mi bir insanı olumsuz etiketlemek. Mahalle kültüründe de bu etiketleme hemen dedikoduya dönüşür ve yayılır gider. Her mahallede bir "deli" vardır sanki ve özellikle çocuklara ondan uzak durmaları öğütlenir. Neden peki? Bir düşünün hepimizin anılarında var buna benzer örnekler. Değerli zümrem, çok değerli hocam beni bu hikayede öyle bir yere götürdü ki içim hala sıcacık. Çocukluğum vardı o hikayede. Mahallemdeki "deli" diye dışlanan o kişi. Peki gerçekten "deli" olan o muydu? Ya o "deli" olarak nitelendirilen kişi gerçek bir kahramansa? Hikaye içinde hikaye...Bir yazma serüveni, yazar olma yolunda emin adımlarla ilerleyen bir kız çocuğu, günlük tutmanın önemi, mahalle kültürü ve "ötelememek". Asıl kaçmamız gereken kalplerdeki kötü düşünceler olmasın sakın. Kalplerimizin sevgi dolması adına 5.sınıftan itibaren okuyalım, okutalım. Kaleminiz daim olsun hocam.

Aleksandr Puşkin ile birlikte Rus Edebiyatı'nın en önemli iki edebiyatçısı arasında gösterilen Mihail Lermontov, tamamlayabildiği bu tek romanına ironik bir isim vermiş. Aslında romanda bir anti-kahraman ile karşı karşıyayız. İnsanları kendi bencilliğiyle bezdiren, onların duygularını sömüren, acımasız bir kahraman bu. Peçorin, kendi atını çatlatacak kadar sürmekten geri kalmayan ve onu öldüren bir anti-kahraman. Ürpertici bir kötülük yayıyor. Kadınların duygularıyla oynayıp herkes tarafından sevilmek istiyor ve sürekli sıkılıyor, evet sürekli sıkılıyor. Kitaptaki öyküler aslında parça parça olsa da muhteşem bir bütünlüğe kavuşturmuş onları Lermontov. Kitabın her sayfasında onun bir deha olduğuna inandım ve kesinlikle müthiş bir saygı duydum. Okuduğum en iyi üç roman listesine kesinlikle alabilirim bu kitabı. Nefis...

Kitabı YouTube’daki konuşmalarından etkilenerek, çok farklı ve derin bir içerikle karşılaşacağımı düşünerek aldım. Yazarın binlerce kitaptan ve farklı isimlerden yola çıkarak bunları kendi süzgecinden geçirdiğini anlatması bende büyük bir merak oluşturmuştu. Ancak kitabı okuduğumda beklediğim etkiyi alamadım. Yıllardır psikoloji kitapları okuyan, enerji çalışmaları ve benzer konularla ilgilenen biri olarak bana yeni gelen ya da üzerinde düşündüren bir bilgiyle karşılaşmadım. Çakralarla ilgili bölümler de benim için oldukça tanıdık ve genel kaldı. Kitabın sonunda, kitabı bitirdiğimizde artık aynı kişi olmayacağımız yönündeki ifade de bende karşılığını bulmadı. Belki bu konulara yeni başlayan kişiler için farklı olabilir; ancak başlangıç seviyesinde bile konuları oturtacağını düşünmedim. Benim için YouTube’daki anlatımları kitaptan çok daha ilgi çekiciydı. Kitabı da bu konuşmalarından etkilenerek aldım. Bu yüzden uzun süredir bu alanlarla ilgilenenlere de önerebileceğim bir kitap olmadı.

Serhat Kaya’nın tüm eserlerini okumuş bir okur olarak, Azınlıkta Kaldık kitabına yaklaşımım ilk başta mesafeliydi. Alevi kökenli biri olarak "azınlık" kavramının bende yarattığı siyasi ve dini çağrışımlar, kitaba karşı bir ön yargı oluşturdu ve onu okumayı ertelememe neden oldu.
Ancak yazarın diğer yapıtlarındaki üslubuna ve bakış açısına olan güvenim, bu çekincemin önüne geçti. Eseri okuduğumda, yazarın bu kavramı beklediğim sığ kalıpların çok ötesinde, özgün bir renk ve derinlikle ele aldığını gördüm. Böylece hem ön yargımı aşarak nitelikli bir yapıtla buluştum hem de yazarın tüm eserlerini tamamlamış oldum. Kaleminize sağlık.

Banu Mustaq’ın on iki öyküden oluşan bu öykü kitabını yavaş yavaş okumak istemiştim fakat kendime hakim olamayıp bir çırpıda okumuş bulundum. Çevirmenin notuyla beraber yazarın bize özel ön sözü ile okurlarını kucaklayarak davet ediyor öykülerine. Üslubu yalın ve akıcı buldum kendimce. Özellikle kitaptaki kadın karakterlerin kimisi akrabamız komşumuz otobüste yanımızda duran herhangi biri veya annemiz o kadar tanıdık o kadar bizden ama tanışıklık çoğu zaman hüzünle beraber peyda oluyor. Yine de dünyanın neresinde olursa olsun kadın hikayeleri okumak günün sonunda ufuk açıyor ve hayata bir daha aynı gözlerle bakamamaya başlıyorsunuz ve yolculuğunuz yolculuğumuz da asıl o noktada başlıyor. Bu kitap da yoldaki duraklardan sadece biri.