Ortak acıları olan insanların enteresan bir şekilde yollarının kesişebileceği ve reelde apayrı dünyaları olmasına rağmen çok derin bağlar kurabileceğini ifade eden bir kitap olmuş...Öte yandan aynı acıyı yaşayan insanlar birbirlerini tek bir söz bile söylemeden anlayabiliyorken bir o kadar da bambaşka tepkiler verip, duruşlar sergileyebiliyorlar yaşadıkları karşısında... Herkesin başarıyı sindirmesi nasıl farklılık gösteriyorsa yası atlatması da bambaşka olabiliyor...Bazen en yakınlarımız bizi en derin çukurlardan çıkaramazken hiç tanımadığımız bir el bizi tekrar çiçekli bahçelerde gezdirebiliyor:) Bu arada bir dipnot kitabın kapak tasarımı beni cezbettiği için okumak istedim ve okurken zihnimde Paula hep o kızıl saçlı kız olarak gezdi Helmut ile...