Kurtlarla Koşan Kadınlar & Vahşi Kadın Arketipine Dair Mit ve Öyküler
Kurtlarla Koşan Kadınlar & Vahşi Kadın Arketipine Dair Mit ve Öyküler Ürüne Git
Kurtlarla Koşan Kadınları okurken bazı bölümlerde kendimi bir kitabı takip etmekten çok, uzun zamandır üzerini örttüğüm bazı düşüncelerle karşılaşırken buldum. Estés’in masalları yorumlama biçimi, bildiğim hikâyeleri yeniden düşünmeme neden oldu. Özellikle kadınların sezgileri, korkuları, bastırılmış yönleri ve kendi iç sesleriyle kurdukları ilişki üzerine söyledikleri bende uzun süre kalan sorular bıraktı. “Vahşi Kadın” fikri başlangıçta bana biraz iddialı gelmişti. Sayfalar ilerledikçe bunun daha çok insanın kendi doğasına, sezgilerine ve içten gelen sesine yeniden yaklaşmasıyla ilgili olduğunu hissettim. Bazı bölümleri çok sevdim, bazılarıysa beni yordu. Bu yüzden kitabı hızlıca bitirmek yerine ara vererek okumak bana daha iyi geldi. Bende bıraktığı en güçlü duygu, insanın bazen kendine dönmek için dışarıdaki gürültüyü biraz kısmaya ihtiyaç duyduğu oldu. Her bölümüne aynı yakınlığı hissetmesem de, bazı cümleleri ve masalları uzun süre aklımda taşıyacağımı biliyorum.