İyileşme Zamanı, insanın kendi yaralarıyla yüzleşmesini, geçmişte yaşadıklarını kabullenmesini ve zamanla kendine yeniden bir yol açmasını anlatan, daha çok iç dünyaya dokunan bir kitap. Okurken en çok hoşuma giden şey, iyileşmenin bir anda gerçekleşen bir şey olarak anlatılmaması oldu. Bazen insanın bazı yaralarıyla yaşamayı, kendini affetmeyi ve geçmişi olduğu gibi kabul etmeyi öğrenmesi gerekiyor. Kitap da bunu sakin ve duygusal bir dille hissettiriyor. Bazı bölümlerde insan ister istemez kendi hayatını, kırgınlıklarını ve geride bıraktığını düşündüğü şeyleri sorguluyor. Özellikle “her şeyin hemen düzelmesi gerekmiyor, bazı şeylerin iyileşmesi için zamana ihtiyaç var” düşüncesi kitap boyunca bende en çok kalan duygu oldu. İyileşme Zamanı benim için büyük olaylardan çok, insanın kendi içine yaptığı sessiz bir yolculuk gibiydi. Çok yoğun bir olay örgüsü beklemeden, bazı cümlelerin üzerinde durarak okunması gereken, sakin ve düşündürücü bir kitap olduğunu düşünüyorum.