İnsanlığımı Yitirirken
İnsanlığımı Yitirirken Ürüne Git
Başlık yanıltıcı aslında: Yozo insanlığını kaybetmiyor, hiç sahiplenemediğini itiraf ediyor. Doğduğu günden beri insan olmayı bir rol gibi prova ediyor — gülüşü öğrenilmiş, şakası bir kalkan, sevgisi taklit. Dazai bunu ağlamaklı değil, ürkütücü derecede sakin bir itiraf sesiyle anlatınca kitap asıl gücünü buradan alıyor; sizi Yozo'ya acımaya değil, kendi maskelerinizi saymaya itiyor. Kısacık ama peşinizi bırakmayan bir kitap; kendine zarar verme ve intihar gibi ağır temalar taşıdığından, kendinizi hazır hissettiğiniz bir anda okumanızı öneririm.