Kitabın akışını ve yazım şeklini çok beğendim. Hikâye hiç zorlamadan, çok doğal ve akıcı bir şekilde ilerliyor. Bölümlerin bazen tam olarak bitmemesi, arada bazı boşluklar bırakılması ve sonraki bölümlerde bu eksik parçaların yavaş yavaş tamamlanması da çok hoşuma gitti. Okurken bazı şeyleri kendin keşfediyorsun. Kitabın bedeni, insan olma hâlini ve hayattaki kontrol edemediğimiz durumları sorgulayan bir tarafı var. Aynı zamanda çok sinematik bir anlatımı olduğunu düşündüm; bazı sahneleri gerçekten bir film izliyormuşum gibi hayal ettim. István’ın hayatındaki değişimlere ve iniş çıkışlara bu kadar kolay uyum sağlaması da dikkatimi çekti. Kitabı bitirdikten sonra bile hayat, insan deneyimi ve kendi hayatımdaki bazı şeyler üzerine düşünmeye devam ettim.