Suat ve Necip arasındaki o bastırılmış, dile dökülemeyen hisleri izlemek insanı derinden etkiliyor; birbirine saygı duyan ve sevdikleri insanı incitmemek için kendi içlerini çürüten iki karakterin vicdan azabına şahit oluyorsunuz.Sessizliğin üzerine çöktüğünü hissederek kitabı okuyorsunuz.