Bazen Bahar |Melisa Kesmez’le tanışmıştım ama öykü kitapları bir kenarda duruyordu. Bekleterek haksızlık etmişim. Harika bir 100 sayfaydı. İnsanın dokunaklı bir yerine dokunmayı, bir şeyleri usulca hissettirmeyi bilen bir kalemi var. En çok da *Annemin Çadırı* öyküsü vurdu beni. Belki 99 depremini yaşamış, çadır deneyimi olan biri olarak beni daha derinden etkiledi, bilemiyorum. Ama şunu biliyorum: Melisa Kesmez okunmalı.