Fareler ve İnsanlar'ı yalnızca iki insanın dostluğu ve kurdukları hayaller üzerinden okumak bana biraz eksik geliyor. Bence kitabın asıl çarpıcı yanı, insanların hayatlarını değiştirebilecek güçleri ne kadar sınırlıyken yine de bir hayale tutunmaya ihtiyaç duymaları. George ve Lennie'nin kurduğu gelecek, onlar için yalnızca sahip olmak istedikleri bir yer değil, içinde bulundukları hayattan başka bir hayatın mümkün olduğuna inanabilmenin yolu. Steinbeck, dönemin işçi sınıfının güvencesizliğini, yalnızlığını ve toplumun dışına itilen insanları anlatırken bunu büyük açıklamalarla değil, karakterlerin ilişkileri ve yaşadıkları üzerinden gösteriyor. Kitabın kısa olmasına rağmen bu kadar çok şeyi düşündürebilmesini ve anlattıklarının hikâyenin dışına taşmasını çok başarılı buldum.