Bir kitap boyunca insanın aklında türlü sorular dönüp duruyorsa, yazarın merak duygusunu canlı tutmayı başardığını düşünüyorum. Mumlar Sonuna Kadar Yanar da bana sık sık “Acaba?” dedirten, karakterlerin söylediklerinden çok sakladıklarını sorgulatan bir kitaptı. Kıskançlık, ihanet ve cinayet ihtimali etrafında gelişen belirsizlik okumayı ilginç kıldı. Ancak bütün bu meraka rağmen karakterlerle aramda istediğim bağı kuramadım; onları anlamaya çalışsam da duygusal olarak çok yakın hissedemedim. Güzeldi, üzerine düşündürdü ama benim için kusursuz bir okuma değildi