Raja Shehadeh, babası Aziz’in ölümünden yıllar sonra geride bıraktığı arşivi açıyor okura. Mektuplar, dava dosyaları, siyasi yazılar ve kişisel belgeler arasında ilerledikçe, yıllarca aynı hukuk bürosunda çalıştığı babasının hayatına ve düşüncelerine dair bildiklerinin ne kadar eksik olduğunu fark ediyor. Bu arşiv, baba ile oğul arasındaki mesafeyi, söylenmemiş sözleri ve ortak bir geçmişin bıraktığı izleri Filistin’in yakın tarihiyle birlikte ele alıyor. Raja Shehadeh, babasının hikâyesini anlatırken kendi hikâyesine de başka bir yerden bakıyor. 1948’de Yafa’dan ayrılmak zorunda kalan Aziz Shehadeh, Filistinlilerin haklarını hukuk yoluyla savunuyor, mültecilerin geri dönüşü için çalışıyor ve Filistin’in geleceğine ilişkin meselelerde etkin rol üstleniyor. Raja ise yıllar boyunca babasının yanında çalışırken onunla aynı davaların ve meselelerin içinde yer alıyor; fakat aralarındaki yakınlık, birbirlerini anlamalarına her zaman yetmiyor. Aziz’in ölümünün ardından açılan arşiv, Raja’nın babasının seçimlerini, inandığı değerleri ve kendi hayatındaki yerini daha farklı bir gözle değerlendirmesine imkân veriyor. Babam ve Ben Arkadaş Olabilirdik, bir oğlun yıllar sonra babasını yeniden tanıma çabasını anlatıyor.
