Bir disiplinin tarihi, yalnızca ortaya koyduğu eserlerin değil; sorduğu soruların, benimsediği yöntemlerin, kurduğu kurumların ve gelecek için açtığı imkânların da tarihidir.
Hafıza ve Miras, Türkiye’de bilim tarihi çalışmalarının yaklaşık bir asra yayılan serüvenine bu geniş perspektiften bakıyor. Alanın tarihsel birikimini görünür kılarken, bilim tarihçiliğinin bugün karşı karşıya bulunduğu düşünsel, yöntemsel ve kurumsal meseleleri de yeniden tartışmaya açıyor.
Farklı konu ve yaklaşımları bir araya getiren çalışmaların yanı sıra, disipline uzun yıllar emek vermiş isimlerin tecrübe ve değerlendirmelerine de yer veren eser, geçmişi yalnızca kayda geçirilmesi gereken bir miras olarak değil, bugünü anlamlandıran ve geleceğin bilim tarihi çalışmalarına yön verebilecek canlı bir hafıza olarak ele alıyor.
Bilimsel bilginin farklı medeniyetler arasındaki dolaşımından Türkiye’de bilim tarihi çalışmalarının kurumsallaşmasına; bilim tarihi eğitiminin meselelerinden yönteme, tarih yazıcılığına ve yeni araştırma imkânlarına uzanan bu çok katmanlı çerçeve, alanın nereden geldiği kadar nereye yönelmesi gerektiği sorusunu da gündeme getiriyor.
Hafıza ve Miras, Türkiye’de bilim tarihinin birikimini hatırlamanın ötesinde, bu birikimi muhasebe etmeye, tartışmaya ve yeniden düşünmeye davet ediyor.
