Hayat bazen tek bir cümleyle ikiye ayrılır: Tanıdan önce ve tanıdan sonra…
Şehval, hayallerinin peşinden giden genç bir psikoloji öğrencisiydi. Önünde bitireceği bir okul, kuracağı bir gelecek ve yaşayacağı uzun yıllar olduğuna inanıyordu. Önce ağabeyinin ani kaybıyla sarsıldı. Ardından geçmeyen ağrılar, hastane koridorları ve sonunda bütün hayatını değiştiren o kelime geldi: Kanser.
Yanlış tanılar, ameliyatlar, kemoterapi, radyoterapi, dökülen saçlar, geceleri saklanan gözyaşları ve “Ya iyileşemezsem?” korkusu… Fakat bu hikâye yalnızca bir hastalığın değil; en karanlık anında bile yaşamaktan vazgeçmeyen genç bir kadının yeniden doğuşunun hikâyesi.
Şehval Dalkavukoğlu yaşadıklarını süslemeden, acısını saklamadan ve mucizeler vaat etmeden anlatıyor. Çünkü bazen insanın ihtiyacı nasihat değil, aynı yollardan geçmiş birinin elini tutmasıdır. Keşke Bana Bunları Biri Anlatsaydı, kanserle mücadele edenlere, onların yanında sessizce savaşan ailelere ve hayata yeniden tutunmaya çalışan herkese sesleniyor:
Korkabilirsin. Yorulabilirsin. Ağlayabilirsin. Ama hikâyen burada bitmek zorunda değil.
