Kur’an, İslam’ın temel kaynağı olmasının yanında Hz. Peygamber’in hayatı ve içinde bulunduğu toplum hakkında önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Ancak Kur’an’ın tarihî olayları ele alış biçimi, onu bir tarih kitabından farklı kılmaktadır. Kur’an, olayların ayrıntılarından ziyade verilmek istenen mesaj ve alınması gereken dersler üzerinde durmaktadır. Bu durum, Kur’an’ın siyer için kaynak olarak kullanımında hem önemli imkânlar hem de bazı sınırlılıklar ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışmada Kur’an’ın Hz. Peygamber’in hayatını anlamadaki yeri ve siyer için tarihî kaynak değeri ele alınmakta; erken dönem siyer ve İslam tarihi müelliflerinin Kur’an’dan nasıl yararlandıkları incelenmektedir. İbn İshak, İbn Hişam, Vâkıdî, İbn Sa‘d ve Taberî’nin eserleri üzerinden Bedir, Uhud, Hendek, Hudeybiye ve Tebük gibi olayların Kur’an ayetleriyle nasıl ilişkilendirildiği değerlendirilmektedir. Ayrıca ayetlerin tarihî olaylarla ilişkilendirilmesinde ortaya çıkan farklılık ve sorunlar üzerinde durularak erken dönem siyer kaynaklarının Kur’an’dan yararlanma biçimleri ortaya konulmaktadır.
