“Şüphesiz Zikr’i biz indirdik; onu koruyacak olan da elbette biziz” (Hicr, 9). Müslümanlar, hangi mezhepten olursa olsun, yüzyıllardır bu ilahî vaade güvenmiş; ellerindeki Kur’an’ın Hz. Peygamber’e indirilen Kur’an’ın ta kendisi olduğunda birleşmiştir. Buna rağmen Kur’an’ın tahrif edildiği iddiası ve bu inancın Şia’ya isnat edilmesi, mezhep tartışmalarının eskimeyen malzemelerinden biri olmuştur.
Resul Caferiyan bu çalışmasında söz konusu iddiayı kaynaklarına inerek inceliyor. Tahrif kavramını tanımladıktan sonra Kur’an’ın korunmuşluğunun ayetlerden, hadislerden ve tarihten delillerini ortaya koyuyor; Kur’an’ın toplanması, kıraat farklılıkları ve nesih konularında Sünni ve Şii kaynaklarda geçen rivayetleri tek tek ele alıyor. Hz. Ali’nin mushafı ile Mushaf-ı Fatıma hakkındaki yanlış anlayışları gideriyor, Mirza Hüseyin Nuri’nin Faslu’l-Hitab’ında öne sürdüğü delilleri cevaplıyor.
Sonuç açıktır: Şeyh Saduk’tan günümüze Şii âlimlerin ezici çoğunluğu, Ehl-i Sünnet âlimleri gibi, Kur’an’a hiçbir şey eklenmediğini ve ondan hiçbir şey eksilmediğini savunmuştur. Tahrif iddiası, ilmî dayanaktan yoksun bir yalandan ibarettir.
