Memlükler dönemi, İslâm entelektüel tarihinin ilmî üretim, bilgi dolaşımı ve ulemâ çevrelerinin teşekkülü bakımından belirleyici evrelerinden birini oluşturmuştur. Son yıllarda yapılan araştırmalar, bu dönemin yalnızca eğitim kurumları veya ilmî disiplinler üzerinden değil, bilgi üretimini mümkün kılan sosyal ilişkiler, aile yapıları ve ilmî ağlar çerçevesinde yeniden değerlendirilmesini mümkün kılmıştır. Memlük Entelektüel Tarihi II: Ulemâ Aileleri başlıklı bu eserde, Memlük entelektüel hayatı ulemâ aileleri, hoca-talebe ilişkileri, metin merkezli bilgi üretimi ve şehirler arası ilmî dolaşım ekseninde ele alınmıştır. Makrîzî, Bulkînî, İbn Cemâa, Irâkî, Teymiyye, Karâfî, Fâsî ve İbnü’l-Verdî gibi önde gelen ulemâ aileleri üzerinden ilmî otoritenin teşekkülü, mezhepsel aidiyetler, biyografik yazım, sosyal sermaye, ilmî hareketlilik ve merkez-çevre ilişkileri farklı yönleriyle incelenmiştir. Böylece bilginin, kurumsal yapıların yanı sıra aileler, ilmî çevreler ve metinler aracılığıyla aktarılışı ve yeniden üretim süreçleri değerlendirilmiştir. Farklı araştırmacıların katkılarıyla hazırlanan bu çalışma, Memlük dönemi ulemâ çevrelerine ilişkin güncel araştırmaları bir araya getirmiş; ilişkisel ve çok boyutlu bir yaklaşım çerçevesinde Memlük entelektüel tarihine dair tartışmalara katkı sunmayı hedeflemiştir.
