Efendimiz’e has bir vasıf: Cevâmiu’l-kelim... Az söz ile çok mânâyı, şümullü bir şekilde ifade etmek... Birkaç kelime ile ve birkaç saniyede dîvanlar dolusu mânâyı, asırlarca tefekkür edilse, şerh edilse zâit olmayacak kelâmı muhatabın zihnine takdim etmek... Hazret-i Âdem’e isimler öğretilmişken, O’na mânâların en ince derinliği verilmiş... Kendisi gibi gül mahiyetinde sözler... Gül nasıl derece derece açılırsa öyle zuhur eden, asır asır bir başka güzel, bir başka mânâlı cevher sözler... Darb-ı mesel hâline gelen, mü’minlere kıyâmete dek şiar olan sözler... Hulâsa-i Mevcûdât -aleyhi ekmelü’t-tahiyyat- Efendimiz’in ümmetinin âlimleri gibi, edipleri de, hayran oldukları elmas kıvâmındaki hadîs-i şerifleri, şiir vadisine, O’ndan mahrum olan lisanlara naklettiler. Elinizdeki eser de, bu kervana dâhil olma arzusunda...
