Sinemanın doğuşuyla birlikte mekân seçimleri, en az anlatının kendisi kadar kurucu ve belirleyici unsurlarından biri olmuştur. Kadim şehir İstanbul’un olduğu kadar onun güzel ilçelerinden Maltepe’nin de çekim faaliyetlerinden nasibini almamış olması imkânsızdır. Maltepe, tarih boyunca taşıdığı özgün kimliğiyle, sinemacılar için âdeta keşfedilmeyi bekleyen doğal bir plato ve zengin bir dekor vazifesi görmüştür. Maltepe, Marmara Denizi’ne olan kıyısı ve Adalar’a bakan panoramik manzarasıyla İstanbul’un en önemli sayfiye yerlerinden biri olmasının yanı sıra, tarihsel süreçte hem Doğu Roma İmparatorluğu hem de Osmanlı İmparatorluğu dönemlerinde stratejik konumunu korumuş, her iki imparatorluğun âdeta bir ileri karakolu görünümünde hizmet vermiştir. Cumhuriyet dönemindeyse modern kentleşme ve imar faaliyetlerinin odağında olmuştur. Bünyesinde barındırdığı saray kalıntıları, ayazmaları, kiliseleri, tarihi camileri, tekkeleri, çeşmeleri, geniş plajları ve o dönemlerde çok daha gür olan orman arazileriyle ve haliyle hem kentsel hem de kırsal atmosferi aynı anda sunabilen yapısıyla Maltepe, önce Yeşilçam’ın sonra da Türk sinemasının gözbebeği haline gelmiştir. Bu zengin coğrafyada tespit edilebilen ilk film çekimlerinin geçmişi, Türk sinemasının erken dönemlerine, 1930’lı yılların başına kadar uzanmaktadır. İlçenin sinematografik yolculuğundaki sembolik kilometre taşlarına bakıldığındaysa, kaderin cilvesi olarak nitelendirilebilecek son derece incelikli tarihsel yapıtlar karşımıza çıkmaktadır. 1932 yılında, Türk sinema tarihinin erken dönem klasiklerinden olan ve Muhsin Ertuğrul’un imzasını taşıyan “Bir Millet Uyanıyor” filmiyle başlayan bu süreç, sonraki yıllarda farklı bir boyut kazanarak devam etmiştir.
