Modern dönemde felsefede yaşanan köklü dönüşüm, din tasavvurlarını da derinden etkilemiştir. Bir yandan vahye dayalı geleneksel din anlayışı eleştiriye tâbi tutulurken, diğer yandan dinden bütünüyle kopmak yerine felsefî temellere dayanan yeni din tasavvurları geliştirilmiştir. Bu kitap, söz konusu dönüşümün yansımalarını din düşüncesi ekseninde ele almaktadır. Çalışmada modern dönemin önde gelen filozoflarından Baruch Spinoza, Gottfried Wilhelm Leibniz, Immanuel Kant, Georg Wilhelm Friedrich Hegel ve William James’in din tasavvurları incelenmektedir. Spinoza’nın Tanrı–doğa ilişkisini yeniden yorumlayışı, Leibniz’in akıl ile vahiy arasındaki uyumu temellendirme çabası, Kant’ın ahlaki özgürlük merkezli din anlayışı, Hegel’in dinin tarihsel gelişimi ve bütünsel yapısına dair görüşleri ile James’in bireysel deneyime dayalı din tasavvuru kitabın temel odak noktalarını oluşturmaktadır. Alanında uzman araştırmacılar tarafından kaleme alınan sunum ve müzakereler, modern felsefede geliştirilen bu din tasavvurlarını geleneksel din anlayışlarıyla etkileşimleri içinde ele almakta; din-felsefe ilişkisini tarihsel ve kavramsal bir perspektifle görünür kılmaktadır. Kitap, modern dönemde dinin geçirdiği dönüşümü anlamak isteyen okurlar için disiplinler arası ve özgün bir katkı sunmayı hedeflemektedir.
