Paladyum İstanbul'un Kalbindeki Sır Leigh Turner | FENİKS KİTAP

Yerli Film

Name: Yerli Film
Author: Ersan Üldes
ISBN: 9789751015563

Ersan Üldes | İNKILAP KİTABEVİ

2 yorum

"O filmde gerçekten her şey vardı; aşk, ihtira, entrika, cinayet, gerilim ve macera... Çok sonra farkettim o filmde ben de vardım. Bu yüzden belki de anlatmaya hiç kalkışmamalıydım." kadrolu, Parmak Yalayıcısı, Onikilik, Cinaslı Kafiye Yazar'ın başrollerini paylaştığı bu % 100 yerli filmde başkaları da var tabii belki siz de...

Liste Fiyatı:

Yayın Tarihi: 10.05.2000

ISBN: 9751015561

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 118

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 13.5 x 19.5 cm

Bu üründen 7 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Roman (Yerli)

SATIŞ YOK (mebloria.live'da SATIŞ DIŞI)

2 kişi

0 kişi

Jose Rodrigues Dos Santos - PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

12 kişi takip ediyor

Ersan Üldes

Özgeçmişi

1973 yılında Manisa’da doğdu. İlk, orta ve liseyi Manisa’da okudu. 1995 yılında YTÜ’den mühendis olarak mezun oldu.

mebloria.live'da kayıtlı 14 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Aptallık Üzerine • İstanbul Buradaydı • Modern Meram & Büyük Romanları Okumak

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Aptallık Üzerine 96,80TL

İstanbul Buradaydı 271,56TL

Modern Meram & Büyük Romanları Okumak 154,69TL

Aptallık Üzerine 189,06TL

Zafiyet Kuramı 223,44TL

Kaygılı Kuşak - Jonathan Haidt PEGASUS YAYINLARI

Mehmet Utku Yıldırım

Yerli Film

09.09.2020

Ersan Üldes yirmilerindeyken kendi kurmaca dünyasını -belki çoktan- oluşturmuş zaten, sonraki metinleri için çatı aktarmaktan başka bir işi kalmamış dersem çok yavan olacak ve kesinlikle doğru olmayacak, dili yakaladığını söylersem belki tam olacak. Çatı halihazırda var ama öylesine zenginleşmiş ki anlatım teknikleri açısından alınan yol muazzam; Yerli Film'de atlamalı zıplamalı bir zaman çizgisi olmasa da oyunun gelişeceği, karmaşıklaşacağı besbelli. Kurmaca dünyanın arketipi resmen, Üldes daha en baştan dünya içinde dünya oluşturarak sonraki metinlerinde kullanmalık malzemeleri derlemeye başlamış. Anlatıcı bir film izliyor, filmi izlediği her güne lanet ediyor. Okuduğu bütün kitaplar, izlediği bütün filmler bu filmin etkisiyle siliniyor, yaşam bu filme dönüşüyor. Aktörler çok başarılı değil, figüranken başrole soyunanlar var, senaryo yazarının ne yaptığı belli değil, yaşamın kusuru -yaşamın en önemli parçası bence- filme olabildiğince aktarılmış, anlatıcı da tutulmuş bu dalgaya, tutmuş kendini sokuvermiş filme, veya film kendi yaşamını öylesine canlı bir şekilde anlatıyormuş ki sanatla yaşam arasında ayrılmaz bir bağ kuruluvermiş. "Kâbusun yörüngesine bir kez girmiştim işte; hafızama kızgın demirle dağlanmış olan ve benden hiç ayrılmak istemeyen o yedinci sanat harikasını, kendi sinemamda artık her gün izlemek zorundaydım." (s. 6) Filmde macera, ihtiras, aşk, her şey var, hatta anlatıcıya göre kendisi de var. Anlatma biçimi üçüncü bir katman oluşturuyor böylece, gerçeğin üç kat uzağındayız ama gerçeğe hiç bu kadar yakın olmamıştık, çünkü film gerçek. Anlatılanların gerçek hayattan alınmadığı söyleniyor, üçüncü katman gerçeği biraz bozuyor olabilir ama güveniyor muyuz buna, güvenmesek de bir şey fark etmediği için kafamıza göre. İki yıl öteye atlayacağımız zamana kadar birkaç karakterle tanışacağız, araya birkaç Üldes harikası sıkıştıracağım, biri "elim sende" diye isim üfürdüğüm bir teknik. "Gene yemeklerden önce çorba, yemeklerden sonra ilaç içildiği günlerdi. Çıtır çerezlerin peynir ekmek gibi alıcı bulduğu, barbunya pilakinin pek rağbet görmediği, marul ya da soğanın sadece hamburgerin ihtişamını arttırıcı basit birer araç olduğu, çikolatanın her dönemde olduğu gibi popülerliğini koruduğu, aynı zamanda dişlerin baş düşmanı olmaya devam ettiği, rakının yanına kavun ve peynirden başka garnitür aranmadığı, rakınınsa kendi yanına balık ve salata tercih ettiği, balık ve salatalı hesapların gene kabarık geldiği, rakı sofralarından kalkılıp 'hesabımız var dönmeyiz', 'dökülen kan yerde kalmaz' sloganlarının atıldığı, bu sloganların diğer meyhanelerde de tekrarlandığı günlerdi." (s. 12) Rakının sahneye çıkmasından itibaren çağrışımsal akış nesnelerin farklı bağlamlarda kullanımıyla sürdürülüyor, ucu bucağı olmayan bir kaynak ama Üldes kısa kesiyor, buna benzer bir paragraf daha, sonra devam. Coğrafyanın kahrediciliğinden, insanın yalnız kalamadığından, yığınların yere yığıldığından bahsediliyor ki zaman ve mekan anlaşılsın. Aslında "her zamandan" bahsediliyor, günümüzde ve geçmişte de pek farklı değildi. Film olarak düşünelim, filmin zamanı hep günceldir. Tekrar tekrar izlense de günceldir, bir metin defalarca okunsa da her seferinde günceldir, dolayısıyla, evet, tekrar çal Mahmut. Bölümler anlatıcı değişimlerine göre isimlendirilmiş, Yazar'la başlıyoruz. Karakterlerin isimleri yok, meslekleri veya yaptıkları işler isim olarak kullanılıyor. Yazar günlük rutinine başlıyor; kalk, hazırlan, işe git. Ümraniye'de çalışıyor, patronu cins bir herif. İş hayatının bütün sıkıntıları bu adamın yaşamından izlenebilir, Üldes mizahi bir şekilde anlatıyor meseleleri. Hafta sonları bir iş yapmış olmanın saadetiyle durmadan içen, eğlenen ve libido dindirmeye çalışan beyaz yakalıların dünyası iğneleniyor ucundan. Yirmili yaşların olayı; mesela bankadan veya plazadan çıkılır, Taksim'e veya Kadıköy'e gidilir, içilir, denk getirilirse sevişilir, güç tükenene kadar birkaç yıl ritüele döner bu mevzu, arkadaşlarım kaç maaşı bırakmışlardır barlara kim bilir. Neyse, Yazar'ın leş bir komşusu var, adı Kadrolu. Apartman yöneticisi, ev sahibi ve memur. İstatistiklerle çatışıyorlar, anlaşabilmeleri mümkün değil. Biri Türkiye'de bir şeyin %80 olduğunu söylüyor, diğer %80'in %90'ının başka bir şey olduğunu söylüyor, sonu gelmez bir çatışma. Kadrolu'dan kurtulduk, Hasoğlan'la karşılaştık. Apartmanın kapıcısı, "Anadolu suratlı" bir adam. Çakal. Kızıyla henüz tanışmadık, önce Kadrolu'nun anlatımını dinlemeliyiz. Yazar'la anlaşamadığını, adamın kendisine tepeden baktığını söylüyor, memur olduğu için yönetmelik gibi, genelge gibi konuşuyor, Yazar'a durmadan ıstırap olacağını anlıyoruz. Yazar'a geri döndük. Ahmet'i tanıyoruz, kendisi işinden şutlanmış, beş parasız dolanan bir adam. Yazar Ahmet'e yanaşmak istiyor ama nasıl yapacağını bilmiyor, ayaküstü muhabbet ediyorlar. Ahmet bir dünya kitap alıp parasını ödemediği için Avukat tarafından tehdit ediliyor, Avukat bu noktada kamera karşısına geçiyor. Bu arada bazı gedikler var anlatıda, Ahmet'in neden onca kitap alıp parasını ödemediğini bilmiyoruz, metnin ilerleyen bölümlerinde gayet makul biri gibi gözüken bu adamcağızın kafayı kırdığına dair pek bir emare göremiyoruz, dolayısıyla biraz havada kalmış bu mevzu ya da ben kaçırdım, bilemiyorum artık. Avukat arkadaşımız gayet köylü kurnazı bir kardeşimiz, Yazar'a balığa gitme işini kitliyor, çünkü Yazar yazdığı bir öykü yüzünden davalık olmuş, milleti askerlikten soğuttuğu için. Yazdığı hikâyenin detayı içeride bir yerlerde, girmiyorum buna. Neyse, rica minnet Avukat'ı ayarlamış ama adama elini veren kolunu kaptırdığı için Yazar sıkıntıda. Ahmet'e verdiği sözü tutmak istiyor, haciz işlemini ertelemesi için Avukat'ı arıyor ama Avukat sallıyor Yazar'ı, gayet pislik bir herif olduğunu anlıyoruz ileride de. Üldes kötünün hükümranlığının sürdüğünü gösteriyor en sonunda, adalet insan ürünü bir yapı olduğu için insan kendini adalet kavramından muaf tutabiliyor, Avukat'ın durumu son derece ironik bir açıdan. Parmak Yalayıcısı giriyor işin içine, mahalledeki marketin sahibi. Hikâyesi anlatılıyor, bu herif metnin en tokat atılası insanı, açık ara. Sonda kazananlardan biri oluyor ki şaşırmıyoruz, sesini çıkar(a)mayanların tepesine binip yükseliyor, yükseliyor, doyumsuzluğunun mükafatını alıyor. Pek kimse kalmadı, Hasoğlan'ın markette çalışan dünya güzeli kızı ve Onikilik'le kadro tamamlanıyor. Onikilik, adı üstünde, on iki yaşında bir çocuk, markette çalışıyor o da. Parmak Yalayıcısı'nın tecavüzüne uğruyor, tepesine binilenlerden. Üldes'in güldürükçülüğü ve anlatımı, sanırım bu ikisine deli imreniyorum. Şimdi öncesinden kopuk olarak bir bölümü alacağım, sakil duracak ama metnin içinde karşılaşınca, "Pkmfpf," diye gülebiliyor insan. "İşte Parmak Yalayıcısı böyle mert, böyle yiğittir. Biraz mittir, biraz da ittir." (s. 36) Zorlama gibi mi duruyor? Okuduktan sonra karar verin. Nihayetinde film bitiyor, film müzikleri için anlatıcının -esas anlatıcının, belki yönetmenin ama değil, belki senaristin ama bu da değil, sanırım izleyicinin, de değil, yapımcının- OST listesi oluşturmak için uğraşları pek hoş. Metnin kendisi pek hoş. İnkılâp'ın 1999'daki Roman Ödülü bu metne gitmiş, iyi de olmuş. Süper başlangıç, devamı daha da süper. Ersan Üldes'i Ali Teoman'la birlikte baş köşeye koyuyorum. Bambaşka ustalıkları var, türlü türlü huyları var, seviyorum ikisini de. Ali Teoman'ın yazdıkları yeter, Üldes de daha çok yazsa keşke. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

2 yorum

econozzy

10.10.2001

Bir yazarın gerçekçiliği ile klasik gerçekçi anlatım tarzı sık sık birbirine karıştırılır. Tarihsel, toplumsal ve siyasal olayların edebiyata yansımasına gerçekçilik diyoruz ama bu gerçeklerin edebi metne mutlaka hayatta olduğu gibi yansıması gerçekçiliğin tek yöntemi değil. Kafka'nın allegorileri, Poe'nun kabusları, Tolkien'in fantazileri de bir gerçeği yansıtır; bazen doğalcı yazarların gerçekçi tasvirlerinden çok daha çarpıcıdır onların gerçeküstü dünyaları!

Bir çok yazar, insanlar arası ilişkileri, olayların ardındaki çelişkileri ve gerçekliği, yanılgıyı da işin içine katarak mizahi bir uslupla anlatılır. Soğuk yani ironik bir tarzdır bu. Hem gülümser hem de irkiliriz. Ersan Üldes de bu yöntemi seçmiş. Çırağına karşı giriştiği şiddet ve tiksinti dolu tacizini mazur göstermek için bütün yılışıklığı ile geveleyen market sahibi ve onun, medyanın da katılımı ile giderek komikleşen öyküsü, okuyucu için bir trajediye dönüşüyor. Adaletin tükendiği, güçlünün zayıfı ezdiği bir toplumsal düzen çırılçıplak görünüyor komik olan durumun ardından.

Romanda yer alıp adı ile anılan yalnızca Ahmet var. Belki tüm karakterler arasında olduğu gibi yaşayan, başka kimliklere bürünmeyen bir tek o olduğu için. Diğerleri ise; "yazar, kadrolu, güzellik, parmak yalayıcısı, onikilik, avukat, cinaslı kafiye" gibi nitelemelerle ve niteliklerine uygun kişilikleriyle boy gösteriyorlar. Adlandırılmamışlar çünkü bireyleşememişler. Tek bir özellikleri ile yaşayan derinliksiz kişiler bütün bu insancıklar.

Romanın "Hukuk Kuşu" bölüm başlığı altında anlatılanlar ise hiç bir mizah içermiyor. Yazarın bir askerin ağzından naklettiği Siirt kırsalında yaşananlar, son yıllarda güney doğudaki savaşa dair edebiyata yansıyan en kanlı sahneler..! Ne var ki, kısa bir romana, bu coğrafyada olup biten hadiselerin birden fazlasını sığdırmak oldukça zor. İnsani, toplumsal ve kurumsal ilişkilerin, medyanın ve adaletin giderek yozlaşmasını, hem devletin bireylere hem de bireylerin birbirine karşı giriştiği şiddetin ürkütücü boyutlarını sergilemek isteği, sözkonusu toplumsal görüntülerin derinlerine inilememesine neden olmuş. Ancak, şaşırtıcı bir akıcılığı, anlatmak istediklerini kolaylıkla ifade eden canlı bir dili var Ersan Üldes'in. Benzetmeler, imgeler ve nitelemelerle zenginleşen kişi ve durum tasvirleriyle; gülme, kızgınlık, tiksinti, dehşet gibi duygularımızı etkiliyor ve yaşadığımız coğrafyada oynayan bu korku fimi hiç bitmeyecek mi sorusunu sorduruyor; "mümkün müdür bu azgın, bu göz gözü görmez gidişatın önüne geçmen?". Ersan Üldes, sona geldiğinde biraz umut da katmak istemiş metnine; "bunu zaman gösterecek" sözleriyle yanıtlıyor soruyu.

Gizle Devamını Göster

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Yerli Film

Onaylı Yorumlar

Yorumlar