Modern hayatın yol açtığı krizler; insanı anlamayı, sözcüklerin insan ruhunda bıraktığı izleri görünür kılmayı ve iletişimi hayatı dönüştüren bir güç hâline getirmeyi merkeze alan çalışmaların değerini ortaya koyuyor. Kelimelerin yalnızca bir iletişim aracı olmadığını; bazen bir insanın kalbinde yıllarca taşınan bir yara, bazen de hayatına dokunan bir şifa olabileceğini bıkmadan usanmadan anlatmak gerekiyor çünkü. Okurlarını, söyledikleri kadar söyleme biçimleri ve sustukları üzerinde de düşünmeye davet eden Şengül Yiğit, "Yuvanın Fısıltısı" kitabında bakışını insanın ilk ilişkilerinin başladığı yere, aileye ve yuvaya çeviriyor. Çocukluğumuzdan bugüne taşıdığımız cümlelerin, anne-babamızdan öğrendiğimiz ilişki biçimlerinin, evlerin içinde biriken suskunlukların, kırgınlıkların, özlemlerin ve sevginin izini sürüyor. Okura yalnızca aileyi anlatmıyor; kendi hikâyesine yeniden bakabileceği bir pencere açıyor. Zira insan büyüse de içinde bir yer, hep ilk duyduğu sese; ilk sevildiği, ilk kırıldığı, ilk ait olduğu yere dönüp bakar. Ve bazen hayatın en derin cevapları, çok uzakta değil; yuvanın hâlâ içimizde fısıldayan sesinde saklıdır. "Yuvanın Fısıltısı", insanın önce kendisiyle, sonra ailesi ve çevresiyle kurduğu ilişkinin yaşamın bütününü şekillendirdiğini anlamak isteyenler için…
