Erken modern Osmanlı dünyasında, tabiatla kurulan ilişkinin merkezinde bitkiler yer alır: kimi zaman günlük sofralarda gıdâ olarak, kimi zaman da hastalıkların tedavisinde devâ olarak. Gıdâ ve Devâ: Erken Modern Osmanlıda Bitki Çeşitliliği, on beşinci yüzyıldan on sekizinci yüzyıla uzanan metinler üzerinden, Osmanlıların bitkilere dair bilgi birikimini, doğayı kavrayışlarını ve pratik yaşamda geliştirdikleri kullanımları inceliyor. Ziraatten farmakolojiye, müfredât külliyatından coğrafya metinlerine kadar geniş bir kaynak yelpazesiyle hazırlanan bu çalışma, bitkilerin Osmanlı toplumundaki işlevini hem ilmî hem de gündelik boyutlarıyla ele alıyor. Okurlarına, Osmanlı dünyasında tabiat bilgisinin nasıl kurulduğunu ve gıdâ ile devânın nasıl iç içe geçtiğini gösteren bu kitap, bilim tarihi, botanik tarihi ve kültürel tarih meraklıları için vazgeçilmez bir başvuru kaynağıdır.
