Hukuk kurallarındaki her kesinti, demokrasinin zorbalaştırılmasını ve demokrasiye dayanak oluşturan değerlerde bir gerilemeyi beraberinde getirir. Bu büyük “kötülük” karşısında, bunu durdurmak için kullanılan olağanüstü araçlarda hiçbir sınır yoktur. Her durumda şüphe mantığı, korkudan kendine pay çıkarır ve “normal” prosedüre, kalıcı bir ceza mührü basar. Devletin varlık nedeni namına görevin kötüye kullanılması, demokratik toplumların karanlık yönlerini analiz etmede sıra dışı bir kaynak sağlar. Zamanla yeniden ortaya çıkmaları, tarihsel bir görüşü benimsemeyi daha uygun hale getirdiğinden güncel olayları anlayabilir ve onlarla ilgili eleştirel düşünebiliriz.
Tarihin desteklediği bir bakış açısı yine, olağanüstü haller ya da istisna, gözetim ve güvenlik, krizler ve kamuoyunu etkileme araçlarına özel önem veren sosyal kontrol araçları arasında derece derece gelişen ayrılmaz bağları görmenin yeni bir biçimini sunar. İstisnalar; ikna, caydırma, kampanyalar ve propaganda ile el ele yürüdüğünden bedenleri kontrol ve kaydetme, “kalpler ve zihinler” ve “irade üzerinde kontrol” anlamına gelir ve psikolojik savaş uzmanları tarafından oluşturulan terminolojiyi kullanmayı gerektirir. Bu kategorik zorunluluk, bu sayfalardaki tüm analizlerimiz ve görüşlerimizde gözden geçirdiğimiz ortak temadır.
