Birçok çağdaş film eleştirisi, sanatsal edinim ve tarihsel bağlam arasındaki ilişkiyi göz önünde bulundurmaz. Sinema ve Gerçeklik, hem sinemanın gelişimi için geniş bir taslak hem de eleştirel yargıların içinde yapılabileceği bir çerçeve sunarak bu dengeyi sağlamaya girişiyor. Roy Armes, bu kitapta, Lumiére’den günümüze, sinemada imge ve gerçeklik arasındaki çeşitli ilişkileri ortaya seriyor.
“Sinemanın gerçekçi olmakla neden bu kadar ilgilendiğini görmek kolaydır. Kamera yaşamın yüzeyindeki ayrıntıları yakalamak için eşsiz bir araçtır. Kamera yüzleri, sokakları, manzaraları, insan gruplarını ve onların faaliyetlerini gösterebildiği kadar, davranışların ayrıntıda kalmış tuhaflıklarını da büyük bir güçle gözler önüne serebilir. Yaşamın kendisi bu düzeyde öylesine engindir ki, malzeme hiçbir zaman tüketilemez.”
