Ekranda kurulan gelecek bizi kime benzetiyor? Bu sorunun kaynağı, zihnimizi ve gündelik hayatımızı kuşatan devasa bir dönüşümde saklı. Yapay zekâ ve dijitalleşme dalgasıyla gelen bu dönüşüm her alanı sarsıyor: insan olma bilincimizi, erkeğin kimliğini, kadının konumunu, ailenin kutsiyetini, ergenliğin kırılgan dünyasını, çalışanın gündelik varoluş mücadelesini ve din tasavvurumuzu. Film izleyicisinin zihnine ufacık bir tereddüt tohumu ekmek, ezberlenmiş kabullerin ortasına yakıcı bir “acaba” sorusu bırakmak bu kitabın varlık sebebidir. Bu “acaba”yı sorabilmek için önce türün kendi hikâyesine bakmak gerekiyor. Çünkü bugünün ekranı, bir buçuk asır önce kurulmuş bir anlatı kalıbını devralır. Kitaptaki yazılar _Metropolis_’in yeraltı çarklarından _Lumon_’un floresan koridorlarına, _Her_’in kulağımıza fısıldayan sesinden _Adolescence_’ın düğümlediği boğaza kadar uzanıyor, modern çağın uykusunda ne gördüğünü soruyor. Burada filmler sanık sandalyesine oturmuyor, göğsüne madalya da takmıyor. Her yazı iki soruyu aynı masaya buyur ediyor: Film ne anlatıyor ve bu anlatı kime yarıyor?
