Travma’ya dair sayısız kitap yazıldı, araştırmalar, makaleler yayımlandı. Bu kitap da benzer bir çaba içerisinde, fakat onu farklı kılanın, travmanın kadınca yazılmasının ve “yeniden” anlatılmasının, işlenmesinin önemine odaklanması olmasını umuyorum. Kitapta travmanın çok boyutlu deneyimlerini ayrı ayrı ancak birbirini tamamlayan bir yaklaşımla ele almaya çalıştım. Birinci bölüm şöyle bir yapı taşıyor: Kadınların neden yazması gerektiği üzerine düşünürken, yazmanın kadınlar açısından önemini ve travmayla baş etmenin etkin bir yolu olduğunu aktarmaya çalıştım. Füruzan’ın öyküleri üzerine yaptığım incelemede amacım, edebiyatın, travmayı (örselenmeleri) ifade ediş gücüne sevdiğim bu yazar üzerinden bakmaktı. “Kadınca Travma Metafor Menüsü” ve “Kanserle Yaşayanlar İçin Metafor Menüsü” ile travmanın somutlaştırılmasının önemini tekrar fark ettim. “Başarı Gölgesinde Yaşamak: Kadınlar ve İmposter Sendromu” başlıklı haber söyleşi, başarı travmasını sorgulamayı amaçlıyor. “Travmanın Ötesinde: Çocuklar İçin Onarıcı Adalet” haberi ise, bir kongrenin ardından travmanın kuşaklararası etkisi ve iyileşme yolları üzerine.
