Türkiye'de merkez sağ siyaset, çok partili hayata geçildiği günden bugüne yalnızca bir ideolojik yönelim olarak mı sürdürmüştür, yoksa liderler eliyle kendini yeniden üreten bir elit döngüsünün ürünü müdür? Bu kitap, söz konusu soruya Pareto'nun “elitlerin dolaşımı” yaklaşımından hareketle geliştirilen “elit döngüsü” kavramı üzerinden yanıt aramaktadır.
Demokrat Partiden Adalet ve Kalkınma Partisine uzanan çizgide Adnan Menderes, Süleyman Demirel, Turgut Özal ve Recep Tayyip Erdoğan; yetiştikleri toplumsal çevreler, temsil ettikleri talepler ve devletle kurdukları ilişkiler bakımından karşılaştırılmaktadır. Biyografiler, parti programları, TBMM tutanakları ve basın kaynaklarına dayanan nitel analiz, merkez sağın her tarihsel kırılmada kendini yeniden kurabildiğini göstermektedir.
Türkiye'de iktidarın liderler ve elitler aracılığıyla nasıl yeniden üretildiğini merak eden siyaset bilimi, siyasal tarih ve siyaset sosyolojisi araştırmacılarına ve lisansüstü öğrencilerine, merkez sağı elit döngüsü perspektifinden okumaya dair bütünlüklü bir çerçeve sunmaktadır.
