Avrupa bizim hakkımızda hep önyargılı olagelmiştir: “Türkler barbardır, Türkler kabadır, Türkler cahildir, Türkler savaşmaktan başka bir şey bilmez, Türkler şudur, Türkler budur...” Kendimizi onlara beğendirmek zorunda değilizdir ama bunu yine de kendimize dert ediniriz. Neredeyse ömürlerimiz bundan yakınmakla geçer. Benim gibi kolejlerde okumuşların, İngilizce konuşurken hata yapmaktan korkmalarının temelinde bile bu aşağılık duygusu vardır. Ancak gelin görün ki benzer bir önyargı da bizim içimizde var. Ve bu öyle de bir önyargıdır ki; belki de Batılılarınkinden daha arızalıdır. O nedir? Bizim de önyargılı oluşumuz. Yani önyargılı olanlar sadece Batılılar değil; en az onlar kadar bizler de öyleyiz. Peki, bizim önyargımız kimlerle ilgili? Bizimki de onlarla ilgili bir önyargıdır. Ama arada birbirine taban tabana zıt bir fark var, o da şu: Onların, bizim hakkımızdaki önyargılarının belki de tamamı olumsuzken, bizim onlar hakkındaki önyargılarımızın neredeyse tamamı olumludur. “Avrupalı uygardır, Avrupalı kültürlüdür, Avrupalı demokrattır, Avrupalı bilgilidir, Avrupalı insan haklarına saygılıdır, Avrupalı, Avrupalı...”
