Yunus Emre, Türk düşüncesinin, Türk şiirinin, Türk dilinin geçmişten günümüze ulaşan en önemli kültürel miraslarının belki de birincisidir. Hiç kuşkusuz Anadolu Türkçesi’nin kurucu, kalıcı şairi ve aydınıdır. Sanki Türkçeyi ebedî ve edebî bir dile dönüştürmek için yaratılmıştır. Yaratıcıdır, esin zenginidir, duyarlıdır, cesurdur, inançlıdır ve inancında samimidir. Yunus Emre, bağnazlıktan uzak bir Allah sevgisinin, kindar ve yobaz olmadan da Müslüman olunabileceğinin en güzel örneğidir. Olağanüstü yaratıcılığı, lirizmi, dil becerisi ile Alp Er Tunga sagusunu yazan şairin en sadık mirasçısıdır. Orhun Anıtlarının, Ahmet Yesevi’nin, Kaşgarlı Mahmut’un, Yusuf Has Hacip’in Türkçe bayrağını Anadolu burçlarında dalgalandıran şairimizdir Yunus Emre. İşte bu savlarımızın kanıtı, her dönem ve koşula direnen görkemli dizelerinden birkaçı: Adımız miskindir bizim, düşmanımız kindir bizim Bir kimseye kin tutmazuz kamu âlem birdür bize *** Kemdürür yoksulluktan nicelerin varlığı Bunca varlık var iken gitmez gönül darlığı *** Âşık mı derim ben ona tanrının uçmağın (Tanrının cennetini) seve Uçmak hod bir tuzakdur eblehler canın tutmağa *** Din ü millet sorarısan âşıklara din ne hacet Âşık kişi harap olur harap bilmez din diyanet *** Ol dürr-i yetimim ki görmedi beni umman Bir katreyim illaki ummana benem umman
