“Atatürk çağdaş Türkiye’sini tanımayı kafasına koyan bir ziyaretçi, iki tür heyecan yaşayacaktır: Önce, her yandan tarihsel deliller ve eserler çıkacak karşısına. Arkasından, Türk halkının coşkusuna ve yüzyıllar boyu kutsamış olduğu tutucu geleneklerinden nasıl bir hızla sıyrılma kararlılığına büyülenmekten kendini alamayacaktır.”
Fransız yazar Georges Duhamel 50’li yıllarda yazıyor bunları. Hayranlıkla gezip tanıdığı, Türk aydınlarıyla, bilim insanları, sanatçılarıyla tanıştığı ülkemizi Batı’ya coşkuyla anlatıyor. Batının önyargılarını eleştirerek, onların bakış açılarını değiştirebilmelerini umarak ülkemizde kurulmakta olan çağdaş yaşamı, mimarlığı, tarımı, sanatı, halkın yaratıcılıktaki varsıllığını biraz da şaşırarak, büyülenerek belgeliyor bu kitapta.
Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz ve bizi bir arada tutan Kemalizmin çağdaş Türkiye’sine hayretle bakan bir Batılı aydının gözüyle 1950’lerin Türkiyesi...
Genellikle Batılı aydınlar Doğu’ya, oradaki mistisizme, egzotizme ve geleneksel olana şaşkınlıkla bakarken, Duhamel, Doğu’nun başlangıcında duran bu ülkenin çağdaşlığına, değerlerine ve Kemalist modernleşmeyle geldiği noktaya hayranlık duyuyor ve bu hayranlığını kitapta dile getiriyor.
